Nothing But LOVE*

Ito ang pinagkakaabalahan ko nitong mga nakalipas na araw kaya naging inactive na ako dito sa Tumblr at sa iba ko pang account sa lahat ng social networking sites.

Yep! I have work na, I’m hired already! Actually, I’ll start this Friday na nga e. And sobrang eggzited ako kasi it’s my first time and kabado din at the same time. Bakit nga ba naisipan ko magtrabaho? Simple lang. Ngalang ‘di naman na ako nag-aaral, sobrang nababagot at may halong hiya na din ako sa mga magulang ko dahil ako’y isang palamunin. Napag isip-isip ko na magbanat ng buto, kumita at makatulong sakanila. Lately kase I realized na in 3mos. na nai-stuck ako sa bahay, nagiging pabigat na ako sa lipunan. That’s why ngayon sinusubukan kong ayusin ang buhay ko. LOL~

Sa pag-aayos ko ng requirements, nasabi ko nalang sa sarili ko na.. “Kaya minsan mas okay pa maging tambay e, walang problema, walang ganito kalaking gastusin!” HAHAHA! Isa na ‘to sa halimbawa kung bakit ko nasabi ‘yan. Ang mahal kasi ng bayad tapos mali-mali naman, sobrang napikon ako kasi pinabakla ang pangalan ko, it’s “AXLE” sir, not “AXIE” at taga “MAGANDA STREET” nga pala ako, hindi manggahan. Ang fail ‘di ba? Sobrang daming requirements, andami ko din ginastos.

THE BOTTOMLINE IS..

I realized na mas masaya palang mag-aral kesa maghanap ng trabaho. -_-