Kahit ga’no man ako ka busy sa trabaho, sa pag-aaral. Hindi pa rin talaga maiwasan sumagi sa isipan ko ang napakaraming katanungan sa mga bagay bagay na nangyari netong mga nakaraan. Hindi ko alam pero minsan naisip ko, ano nga ba talaga ‘tong nararamdaman ko? “Ba’t hinahanap ko s’ya? Gusto ko nalang s’ya parati makasama.”, “Bakit gano’n, ayoko s’yang lokohin, pero ayaw ko rin naman s’yang mawala sa’kin?” That feeling, it’s really hard to explain. Sobrang confusing e, na gu-guilty tuloy ako. Supposed to be, dapat masaya ako kase nahanap ko na yung taong binibigay sa’kin lahat ng kan’yang oras, suporta at atensyon. But all of a sudden, biglang may panibagong taong dumating. Ang taong nagpagulo ng nararamdaman ko ngayon. And in an instant, biglang nalang nahati ang nararamdaman at atensyon ko sa kanilang dalawa. Pero dahil ipinangako ko sa sarili ko na magpapakatino na ako ngayon pagdating sa’king buhay pag-ibig, mas pinili kong ayusin nalang ang lahat. I chose no one, dumistansya na ako sakanilang dalawa and stayed just friends. Masakit man, at least no one can blame or curse me in the end. Nga lang, hindi talaga maiiwasang ma-miss kong may katabi sa pagtulog.. kayakap, kahawak kamay. Hatid-sundo ako sa bahay at trabaho. Always there to motivate and inspires me specially when I feel hopeless. Kasa-kasama sa tuwing may lakad at mag-alaga sa mga pamangkin ko. Oh, well. Ngayon, ang gusto ko lang talaga sabihin e baaadtrip! Hindi kasi ako makapag-review ng maayos, I keep on thinking na sana pala pumili nalang ako para ‘di nag-end up na ganito, mag-isa nalang uli tuloy ako. Ang tanga ko lang talaga pagdating sa mga gan’to. PATHETIC DERRRP. -_-`

♪ It’s been 6months, 8days, 12hours since you went away. I MISS YOU SO MUCH AND I DON’T KNOW WHAT TO SAY~
Last October 2011.. Olongapo -> Pasay (MOA, McDo La Salle) -> Laguna (EK) -> Cubao -> Olongapo. Hay! Parang kailan lang.. ‘binigay ko na buong buhay ko sa isang tao. We made plans, exchange of vows.. together. Naniwala at nagtiwala ako sa tinatawag nilang “forever”, pero eto ako ngayon.. NGANGA! :O But still, I am hoping and praying that one day, someday.. we’ll be together again and never leave each other~
P.S. I may be far from you in a distance but I will not consider it to be the reason to forget you. I may not keep in touch but you will be forever in my mind and in my heart. I miss you. Forever, right? 

♪ It’s been 6months, 8days, 12hours since you went away. I MISS YOU SO MUCH AND I DON’T KNOW WHAT TO SAY~

Last October 2011.. Olongapo -> Pasay (MOA, McDo La Salle) -> Laguna (EK) -> Cubao -> Olongapo. Hay! Parang kailan lang.. ‘binigay ko na buong buhay ko sa isang tao. We made plans, exchange of vows.. together. Naniwala at nagtiwala ako sa tinatawag nilang “forever”, pero eto ako ngayon.. NGANGA! :O But still, I am hoping and praying that one day, someday.. we’ll be together again and never leave each other~

P.S. I may be far from you in a distance but I will not consider it to be the reason to forget you. I may not keep in touch but you will be forever in my mind and in my heart. I miss you. Forever, right?